Αλλαγές στα κόστη της τοιχοποιίας.

Παρά την δεινή οικονομική κατάσταση, είναι επόμενο να συμβαίνει κι αυτό.  Μόλις τώρα μάθαμε ότι:

α. γνωστό καμίνι της Στερεάς Ελλάδας έχει σταματήσει οριστικά την παραγωγή του. Η κεραμουργία αυτή παρήγαγε οικονομικά προϊόντα και απασχολούσε καμμιά 30αριά εργαζόμενους, ενώ

β. ακόμα γνωστότερη βιομηχανία παραγωγής κεραμουργικών προϊόντων έχει διακόψει προς το παρόν την παραγωγή της, έχει παραδώσει τις πινακίδες των περισσότερων οχημάτων της, έχει δώσει άδεια άνευ αποδοχών στο περισσότερο προσωπικό της και πουλάει μόνο από το απόθεμά της το οποίο λόγω πολύ χαμηλών πωλήσεων όλον αυτό τον καιρό ανέβηκε σε δυσθεώρητα ύψη. Η εταιρία αυτή είχε κερδίσει σημαντικά καλή φήμη στην αγορά και πολλοί άνθρωποι του χώρου (τουλάχιστον στην περιοχή της Αττικής) επέλεγαν τα προϊόντα της χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τα δυσάρεστα όμως, δεν τελειώνουν εδώ. Με την είσοδο του καινούργιου χρόνου, δώθηκε και μία αύξηση στις τιμές αυτού του προϊόντος από 8,7 λεπτά σε 9,2 λεπτά το κομμάτι (τιμές μέσες ανάλογα και με το μέγεθος της παραγγελίας για διπλό τούβλο(*) και πάντα προ ΦΠΑ και μεταφοράς). Αυτό αντιπροσωπεύει μία αύξηση της τάξης του περίπου 6% στο συγκεκριμένο υλικό. Με τη σειρά του το υλικό αυτό είναι περίπου 3-5% του συνολικού κόστους κατασκευής.

Επομένως η επίδραση αυτής της αύξησης στο συνολικό κόστος κατασκευής είναι αμελητέα και ούτως ή άλλως αντισταθμίζεται με το παραπάνω από τη μείωση στο κόστος των εργατικών:

Το χτίσιμο (εργατικό κόστος, φατούρα) έχει μειωθεί σημαντικά. Ακούμε για προσφορές που φτάνουν ακόμα και τα 2,5 ευρώ ανά μέτρο. Αυτές οι τιμές πλησιάζουν σχεδόν το 50% των τιμών που είχαμε σε σχέση με μερικά χρόνια πριν. Η πραγματικότητα είναι ότι ακόμα και με τέτοιες τιμές η δουλειά δεν είναι σίγουρη για τον μάστορα. Πόσα μέτρα πρέπει να βγάζει ένα ζευγάρι (μάστορας και βοηθός) για να παίρνουν από 30-40 ευρώ την ημέρα? Για να πάρουν κι οι δυο συνολικά 70ε, θα πρέπει να βγάλουν 28 μέτρα. Είναι σαφές ότι τέτοια επίδοση δεν είναι εύκολη σε συνήθεις κατασκευές κι όταν υπάρχει και αρκετός χαμένος χρόνος στο χάραγμα, στο περίμενε να έρθουν τα υλικά, στις αλλαγές (όλα αναπόφευκτα σε μία τυπική δουλειά). Άρα το “παιχνίδι” θα παίζεται στα σενάζ, στους λαμπάδες και στα πρέκια. Προσοχή επομένως σ’ αυτές τις χρεώσεις.

Μαθαίνουμε ότι πολλοί ξένοι μαστόροι (Πολωνοί, Αλβανοί) έχουν ήδη φύγει.

Δυστυχώς οι συνέπειες της κρίσης είναι η απώλεια εισοδήματος για εργαζόμενους και για το κράτος, καθώς και η αλλαγή της αγοράς προς το “ολιγοπωλιακότερο”.

(*) όπως πάντα το εναμισάρι στην ίδια τιμή με το 12οπο ενώ το μονό 5 λεπτά φθηνότερο.

Ξερετε κάτι που δεν ξέρουμε, θέλετε να μοιραστείτε κάποια γνώμη ή κάποια πληροφορία ή βρήκατε κάπου μία ενδιαφέρουσα τιμή?

Γράψτε μας ένα σχόλιο παρακάτω.