Αν βρίσκετε διασκεδαστικό το να λέτε, π.χ. ψητόπουλο κοτό με τηγάνες πατατητές ή λοπούτοκο αντί για κοτόπουλο, τότε μπορεί και να σας διασκεδάσει και το verlan.
Η ίδια η λέξη verlan είναι προϊόν αυτής της συνήθειας. Προέρχεται από το l’envers έχοντας υποστεί μια ακόμα μιρή τροποποίηση για να είναι πιο εύχρηστη (!): l’en-vers –> vers-l’en –> ver-lan
Τελικά είναι ένα είδος (στην κυριολεξία) κώδικα για κάποιον που δεν ξέρει τις λέξεις, π.χ. cimer (merci), jourbon (bonjour), trome (metro), lepou (poulet), turevoit (voiture).
Κι ενώ για τις περισσότερες πρόκειται για έναν εύκολο ανασυλλαβισμό, υπάρχουν και κάποιες που δεν γίνονται ακριβώς έτσι meuf (femme). Εδώ αιτία της επιπλοκής είναι το άφωνο e στο τέλος της λέξης. Η λέξη είναι πια τόσο κοινή που θα την βρείτε και στα λεξικά. Το ίδιο και το reum (mère), και άλλες.
Σας ψα-ρδε-μπε αρκετά?
