mener, ramener, amener, emmener
καταλήγω, διάγω, οδηγώ, φέρνω, συνοδεύω, μεταφέρω … Ηχητικά, ακούγονται σχεδόν ίδια. Νοηματικά, τα πράγματα κάπως μπλέκουν. Κι αυτό, γιατί η σημασία τους μοιάζει. Πως να
καταλήγω, διάγω, οδηγώ, φέρνω, συνοδεύω, μεταφέρω … Ηχητικά, ακούγονται σχεδόν ίδια. Νοηματικά, τα πράγματα κάπως μπλέκουν. Κι αυτό, γιατί η σημασία τους μοιάζει. Πως να
Συχνά, για πολλούς που μαθαίνουν γαλλικά ως δεύτερη ξένη γλώσσα μετά τα αγγλικά, δημιουργούνται απορίες που προκύπτουν από τη σύγκριση των δύο γλωσσών. Δεν είναι

Επιστρέφω, γυρίζω, επανέρχομαι, ξαναπηγαίνω … Τα θεωρούμε συνώνυμα και λίγο ως πολύ είναι. Ωστόσο, στα γαλλικά, δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε εμείς αλλά
je préparais je préparerai je préparerais Αναγνωρίζετε τους παραπάνω χρόνους; Όταν μαθαίνουμε τους κανόνες για τον σχηματισμό του καθενός, ξεχωριστά, τα πράγματα μοιάζουν σχετικά απλά. Όταν
Ακούγονται πρακτικά όμοια [pre]. Το τελικό s ή t δεν προφέρονται. Έχουν όμως διαφορετική σημασία και αποτελούν διαφορετικά μέρη του λόγου. Ας τα δούμε μέσα από
Ίσως, δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτηθήκατε αν πρέπει να το γράψετε με “e” ή χωρίς, στο τέλος. Voilà, μερικά χρήσιμα, για να μην μπερδεύεστε: Όταν το
La maison qu’on aime ή La maison que l’on aime? L’immeuble où on habite ή L’immeuble où l’on habite? Κι εκεί που νομίζαμε ότι έχουμε
Ανοίγω -κλείνω / Ανάβω – σβήνω Ποιο να διαλέξουμε; Κι ενώ στα ελληνικά, συχνά, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε χωρίς διάκριση- λέμε για παράδειγμα ανοίγω το φως αλλά και
Είναι ο τίτλος ενός παλιού, μελωδικού τραγουδιού, τραγουδισμένο από τον Richard Cocciante. Ακούγοντάς το πρόσφατα και συνδυάζοντάς το με το γεγονός ότι το καλοκαίρι πλησιάζει
Πολύ συχνά αυτή η μικρή λέξη μας προβληματίζει και ίσως όχι άδικα. Κάποιες φορές την γράφουμε leur ενώ κάποιες άλλες πρέπει να της προσθέσουμε κι
Θα προφέρουμε ή όχι το τελικό “s”; Εξαρτάται από την περίπτωση και το νόημα: A. Θα το προφέρουμε [plu]: α) όταν πρόκειται για την άρνηση ne …
Μια μικρή λεξη που παίρνει το νόημά της από τα συμφραζόμενα. Πρόκειται για μια δεικτική αντωνυμία χωρίς γένος και αριθμό, με “ουδέτερη” χρήση. Στα ελληνικά