έχει 2 βασικές χρήσεις: κυριολεκτική (αλυσίδες/δεσμά) και μεταφορική (περιορισμός).

1) shackle (ουσιαστικό) = χειροπέδα/ποδοπέδα, δεσμά

Μεταλλικός κρίκος/δέσιμο που δένει χέρια ή πόδια (συχνά για φυλακισμένους ή σκλάβους).

• The prisoners were kept in shackles. = Οι κρατούμενοι κρατούνταν με χειροπέδες/δεσμά.

2) to shackle (ρήμα) = δένω με δεσμά, αλυσοδένω

• They shackled him to the bed. = Τον αλυσόδεσαν στο κρεβάτι.

Επιπλέον έχει τις μεταφορικές έννοιες: shackles = δεσμά/περιορισμοί

Κάτι που σε “δένει”, σε εμποδίζει να κινηθείς/εξελιχθείς.

• to break the shackles of poverty = να σπάσεις τα δεσμά της φτώχειας
• shackled by regulations = δεμένος/περιορισμένος από κανονισμούς

Σχετικό τεχνικό νόημα (μηχανολογία/ναυτιλία)

Σε τεχνικά συμφραζόμενα, shackle μπορεί να είναι και ο κρίκος/ναυτικός σύνδεσμος (U-shackle), δηλ. μεταλλικό εξάρτημα σε σχήμα U με πείρο που ενώνει αλυσίδες/σχοινιά.